--------------------------------------

زندگي گلاست كه گلبرگهايش خيالي و خارهايش واقعي است .

چقدر سخت است منتظر كسي باشي كه هيچ وقت فكر آمدن نيست.
 زندگي کتابي است پرماجرا ، هيچگاه آنرا به خاطر يک ورقش دور نمينداز.

هنگامي که خدا انسان را اندازه ميگيرد متر را دور ''قلبش '' مي گذارد نه دور سرش

براي غلبه برظلمت كافي است چراغ روشن كنيم ،چون نمي توان ظلمت راروشن كرد

همیشه حجم غمهای مرا تنها تو می فهمی، غم امروز و فردای مرا تنها تو می فهمی

من آن دریای خاموشم، تلاطم های قلبم کو؟ بیاموجم، که غوغای مرا تنها تو می فهمی

طرح چشمان قشنگت در اتاقم نقش بسته ،شعر مي گويم برايت در قفس غمگين وخسته

من چه تنها و غريبم بي تو در درياي هستي ساحلم شو غرق گشتم بي تو در درياي مستي.